{"id":30017,"date":"2026-01-15T13:58:41","date_gmt":"2026-01-15T12:58:41","guid":{"rendered":"https:\/\/concellodezas.gal\/?post_type=programas&p=30017"},"modified":"2026-01-15T17:53:53","modified_gmt":"2026-01-15T16:53:53","slug":"programas-enrique-labarta-pose","status":"publish","type":"programas","link":"https:\/\/concellodezas.gal\/en\/programs\/programas-enrique-labarta-pose\/","title":{"rendered":"Enrique Labarta Pose"},"content":{"rendered":"\n

Enrique Labarta Pose<\/strong> naceu en Baio o 22 de xullo de 1863. Seu pai, Francisco Labarta Ra\u00f1a, era boticario e na vila a\u00ednda queda o testemu\u00f1o en forma de toponimia que fai referencia \u00e1 s\u00faa profesi\u00f3n. \u201cOs carballos da botica\u201d \u00e9 o nome co que se co\u00f1ece a entrada da casa de Labarta na que se conservan estas centenarias \u00e1rbores.<\/p>\n\n\n\n

Este foi un lugar de referencia durante moitos anos xa que aqu\u00ed celebr\u00e1base a co\u00f1ecida \u201cfeira de Tabeir\u00f3n\u201d e cada 8 de setembro festex\u00e1base a patroa de Baio, de aqu\u00ed o t\u00edtulos da premiada poes\u00eda de Labarta \u201cA festa da Patrona Tabeir\u00f3n\u201d.<\/p>\n\n\n\n

S\u00faa nai, Ramona Pose Pardi\u00f1as, descend\u00eda dos Condes de Andrade, poderosos se\u00f1ores da Idade Media. Na s\u00faa casa natal ainda se poden ver os escudos fundados nos primeiros anos do s\u00e9culo XVIII por don Juan Pose de Andrade e Figueroa.<\/p>\n\n\n\n

Labarta estudou bacharelato no Instituto de Segunda Ensinanza de Santiago, rematando no ano 1887. Nese mesmo ano matric\u00falase na Facultade de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela, seguindo as\u00ed os pasos dos seus predecesores. Tal e como el indica no seu conto El fabricante de palillos<\/em>, \u201csegu\u00ed esta carrera, por rutina y sin vocaci\u00f3n, porque otros amigos m\u00edos la segu\u00edan. \u00bfA dode vas, Vicente? \u00a1A donde va la gente! Y ahora veo, que he equivocado el camino\u201d. A pesar disto, o poeta lic\u00e9nciase no 1884 casando nese mesemo ano coa santiaguesa Rosa Elisa Mart\u00ednez del R\u00edo.<\/p>\n\n\n\n

No ano 1899 ingresa como Oficial de Facenda en Pontevedra grazas a Eduardo Vicenti, a que Labarta lle dedica o libro B\u00e1lsamo de Fierabr\u00e1s<\/em> como agradecemento. No 1902 ascende a oficial de cuarta clase da Administraci\u00f3n de Contribuci\u00f3ns de Pontevedra por intervenci\u00f3n de Eduardo Iglesias Ani\u00f1o, a que lle adica o libro Adormideras. Poes\u00edas festivas.<\/em> Ao longo da s\u00faa vida laboral foi ascendendo ata o posto de Xefe de Negociado de terceira clase da Inspecci\u00f3n de Facenda da provincia de Barcelona. Viviu en distintas cidades desprazado por causas laborais.<\/p>\n\n\n\n

Labarta falece o 13 de maio de 1925 no Hospital Cl\u00ednico de Barcelona debido as feridas causadas polo descarrilamento dos ferrocarr\u00eds de Las Planas, o 9 de abril. A pesar da operaci\u00f3n e da leve mellor\u00eda sufrida uns d\u00edas antes, o vate non chegou a cumprir os 62 anos.<\/p>\n\n\n\n

Uns anos antes, publicaba en El Eco de Galicia de Buenos Aires a composici\u00f3n po\u00e9tica \u00a1Que me enterren al\u00f3!<\/em><\/strong>:<\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Queo morrer na terri\u00f1a,
na casa que dende eiqu\u00ed vexo
e-os ollos d\u00e1 y-alma erguerse
antre pinos e loureiros,
no valle de Berganti\u00f1os
y-o pe do monte Castelo,
e que me levan a coba
n\u00fanha caixa d\u00b4ameneiro<\/em><\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n

\u00a1Ai, por Dios, meus amigui\u00f1os,
si por fado do Perello
morro lonxe da terri\u00f1a
anque sexa por correio
mand\u00e1deme a mi\u00f1a aldea.
\u00a1Si eiqu\u00ed me enterran toleo!
\u00a1Non me acostumo antre mortos
que non falan o gallego!<\/em><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Toda a prensa catalana e galega f\u00edxose eco da s\u00faa morte. Nos artigos publicados record\u00e1base como un dos mellores e m\u00e1is celebrados poetas humor\u00edsticos de Galicia.<\/p>\n\n\n\n

A s\u00faa obra<\/h2>\n\n\n\n

Unha parte da produci\u00f3n literaria de Enrique Labarta Pose quedou dispersa nas p\u00e1xinas das distintas publicaci\u00f3ns peri\u00f3dicas coas que colaboraba. A outra est\u00e1 recollida en distintas obras, todas esgotadas e sen contar cunha reedici\u00f3n. O labor de Labarta como escritor non se limitaba s\u00f3 \u00e1s terras galegas, sen\u00f3n que a s\u00faa colaboraci\u00f3n era demandada en publicaci\u00f3ns espa\u00f1olas e suramericanas. Algunha das s\u00faas obras m\u00e1is destacadas son:<\/p>\n\n\n\n